پرچم ملی هر ملت نشان هويت و ارزش های تاريخی و ملی آن ملت است.

قريب به دويست سال از انعقاد قراردادهای ننگين ترکمنچای و گلستان و تقسيم سرزمين آذربايجان به دو بخش شمالی و جنوبی مي گذرد. قسمت شمالی سرزمين آذربايجان ده ها سال زير چکمه های شوونيسم تزاری و کمونیستی روس بود. در سال 1918 به همت مبارزات ملی فرزندان آذربايجان جمهوری ملی-دمکراتيک آذربايجان به رهبری محمد امين رسول زاده بنا نهاده شد و پرچم سه رنگ ملت ترک آذربايجان به اهتزاز در آمد. اگر چه عمر جمهوری نو پای ملي-دمکراتيک آذربايجان در سال 1920 پایان یافت، اما با فروپاشی اتحاد جماهير شوروی و استقلال جمهوری آذربايجان در سال 1990 پرچم ملی آذربايجان دوباره به اهتزار در آمد.

سمبل ملی آذربايجان جنوبی رمز اتحاد و يکپارچگي يک ملت

 امروز آتش مبارزه ملی در آذربايجان جنوبی با پشتوانه تاريخی انقلاب مشروطيت، قيام شيخ محمد خيابانی، قيام 21 آذر و حرکت خلق مسلمان آذربايجان با رويکردی ملی گرايانه و هويت طلبانه روز به روز افروخته تر مي شود. مبارزه ای که بی شک انتهای آن به رهايی و يکپارچگی ملی خواهد انجاميد.

 80 سال از آغاز سرکوب مدون و سيستماتيک ملت ترک آذربايجان مي گذرد، هشتاد سالی که شوونيسم سلطنتی و ارتجاعی فارس با ترفندهای گوناگون درصدد نابودی هويت ملی، فرهنگ ملی و اقتصاد ملی آذربايجان بوده است. ملت ترک آذربايجان در اين سال های سخت با عبور از چالش های فراوان با ايمان به اصول ملی گرايانه، حرکت ملی خود را به پيش برده و در مقابل دشمنانش سرافرازانه مقاومت نموده و پرچم سه رنگ بر افراشته شده در سال 1918 را به عنوان نماد ملی و تاريخی خود مورد تکريم و احترام قرار داده است.

  با رشد و پيشرفت هر چه بيشتر جريانات ملی گرايانه در آذربايجان جنوبی جهت تعيين سرنوشت سياسی و ملی خود، ضرورت تثبيت هويت سياسی جنبش در سطح بين المللی بر همه فعالين حرکت ملی آشکار شده است.  يکي از شاخصه های تثبيت هويت سياسی جهانی جنبش، ارائه سمبلی ملی برای حرکت ملی آذربايجان جنوبی مي باشد. فعالين حرکت ملی آذربايجان جنوبی ضمن دلبستگی سياسی و معنوی که به پرچم ملی آذربايجان دارند بر اين امر هم آگاه هستند که ضرورت های بين المللی و مرزبنديهای جهانی مانع از بر افراشته شدن اين پرچم در آذربايجان جنوبی بوده و برای رسيدن به يک پارچگی ملی بين شمال و جنوب آذربايجان نياز به طی پروسه و مراحل مختلفی می باشد. لذا در سالهای گذشته برخی از فعالين و گروه های سياسی حرکت ملی آذربايجان برای پشت سر گذاردن اين مرحله تکاملی مبارزه ملی اقدام به ارائه پرچم يا سمبل برای حرکت ملی نموده اند که به دلايل گوناگون با استقبال عمومی روبرو نشده اند. از طرف ديگر متأسفانه ارايه پرچم به جای راه گشايی سياسی تبديل به عنصر تخريب و تضاد تئوريک در داخل حرکت ملی گرديده است. تضادهای به وجود آمده زمينه اختلافات و انشعابات سياسی را نيز در به وجود آورده و مدت زيادی پتانسيل مبارزاتی فعالين حرکت ملی صرف حل اين تضادها گرديده است.

 گروهی از فعالين مستقل حرکت ملی آذربايجان که دغدغه پايان دادن به اختلافات موجود بين گروههای ملی آذربايجان را دارند، برای کاهش تنش ها و پاسخ دادن به ضرورت های سياسی اجتماعی و تئوریک يک پارچگی ارضی-ملی بين شمال و جنوب آذربايجان، طی مراجعت نامه ای اقدام به پيشنهاد سمبل برای حرکت ملی آذربايجان نموده اند.

 فعالين پيشنهاد دهنده سمبل حرکت ملي آذربايجان در مراجعت نامه خود به صورت مبسوط به تحليل بستر ارزشی و تاريخی و ضرورت های داخلی و خارجی  لزوم ارائه سمبل و راههای ارائه آن پرداخته و بعد از بررسی تحليلی آن با در نظر گرفتن پيشينه مبارزاتی، ضمن حفظ ماهيت کلی پرچم مصوب 1918 ملت ترک آذربايجان طرح آمده در کتاب "تاريخ مختصر آذربايجان" را برای يکپارچگی ملی پيشنهاد داده اند.

آذربايجان ميلی ديره نيش تشکيلاتی AMDT  و سمبل پيشنهادی

تشکيلات مقاومت ملی آذربايجان به عنوان يکي از تشکلهای سياسی– ملی تشکيل يافته در داخل مرزهای آذربايجان جنوبی که با مبانی ملی گرايانه و مشی غير خشونت آميز جهت تعيين حق سرنوشت سياسی و ملی ملت ترک آذربايجان مبارزه مي کند، در مرام نامه و بيانيه اعلام موجوديت و ساير موضوع گيری و تحليلهای تاريخی، سياسی، اجتماعی و اقتصاديش  نيز همواره تصريح کرده است که اصل يکپارچگی ملی و ارضی ملت ترک آذربايجان هدف اساسی تشکيلات مقاومت ملي محسوب گرديده و با در نظر گرفتن ضرورت ها و لازمه هاي سياسی – اجتماعی و بين المللي برای رسيدن به آن تلاش می کند.

  با عنايت به نکات مورد اشاره، تشکيلات مقاومت ملی آذربايجان بعد از دريافت پيشنهاد ارائه سمبل برای حرکت ملی آذربايجان جنوبی، به دليل حساسيت موضوع به بررسی دقيق ابعاد تئوريک و عملی مسئله پرداخته و برای رسيدن به نقطه مثبت، گفتگو و آشنایی با نظرات ساير گروه های سياسی و اجتماعی داخل و خارج آذربايجان را در برنامه کاری خود قرار داد. بنابراين تشکيلات مقاومت ملی آذربايجان با قيد جميع مطالعات و بررسی نظرات موافق و مخالف ارايه شده در ماههای اخير با رای اعضا کادر در شورای مرکزی و کميته های مربوطه و هسته های شهری نظر نهايی خود را در بندهای ذيل اعلام می دارد:

1

تشکيلات مقاومت ملی آذربايجان معتقد است تنظيم کنندگان مراجعت نامه سمبل پيشنهادی با آگاهي از ضرورتهای سياسی، اجتماعی، داخلی و بين المللی برای رفع مشکلات آتی پيش روی حرکت ملی آذربايجان گام به پيش نهاده اند.

 2

مراجعت نامه تنظيمی، طرح هلال و ستاره مشکی برای سمبل پيشنهادي را با در نظر گرفتن پيشينه تاريخی و با احترام به پيشروان آزادی ملی ملت ترک آذربايجان و پرچم مصوب سال 1918 به عنوان سمبل موقت اعلام نموده است. تصریح میشود که صلاحیت تصميم نهايی از آن پارلمان ملی آذربایجان جنوبی خواهد بود.

 3

تنظيم کنندگان مراجعت نامه سمبل پيشنهادی را مخالف اصل يکپارچگی ملی و ارضی آذربايجان  ندانسته و موکداً به تماميت و يکپارچگی ارضی آذربايجان اشاره نموده اند.

 4

والاترين هدف تنظيم کنندگان مراجعت نامه سمبل پيشنهادی پايان دادن به اختلافات کذايی ايجاد شده در مورد پرچم و سمبل های مطرح در داخل حرکت ملی آذربايجان بوده و هدف فوق قابل احترام است. به نظر می رسد عدم انتساب طرح پيشنهادی مذکور به هر يک از تشکلهای فعال موجود مانع بروز اختلافات ديگر خواهد شد.

 5

طرح هلال و ستاره مشکی در سمبل پيشنهادی به درستی نشانه اسارت و سرکوب ملی بر عليه ملت ترک آذربايجان عنوان گرديده است.

6

تشکيلات مقاومت ملی آذربايجان سمبل پيشنهادی با طرح هلال و ستاره مشکی را تا تشکيل پارلمان ملی آذربايجان جنوبی به عنوان سمبل حرکت ملی آذربايجان جنوبی مورد حمايت قرار خواهد داد.

تشکيلات مقاومت ملی آذربايجان

آذربايجان ميلی ديره نيش تشکيلاتی

شورای مرکزی

07/19/1387